صندوق اندوخته نظارت

دعای سیفی صغیر، معروف به دعای قاموس، از جمله ادعیه عظیم الشانی است که علما خاصه اهل عرفان بر قرائت آن مدامت داشته اند.

1. از حضرت علی ـ علیه السّلام ـ نقل شده است.
هرکس دِین و قرض داشته باشد و این دعا را به جهت ادای دین بخواند خدای تبارک و تعالی از خزانة غیبش دین او را اداء نموده، و او آسوده گردد.
2. هرکس آن را در سفر یا حضر بخواند آفتی به او نرسد.
3. و اگر دعا را نوشت و با خودش حمل کند، از شرّ دشمن و دزد و راهزن و هر مفسدی در امان باشد. و اگر این دعا را با شکر یا آبی که از نهری جاری برداشته اند، بخواند و آن را بخورد، باب سعادت بر روی او گشوده شود و اسباب سفر برایش به بهترین وجه فراهم گشته و همنشینی نیک قرین او گردد.
4. خواندن این دعا موجب رستگاری در دو جهان می گردد.
و باز از آن حضرت نقل شده است که فرمودند: در اثنای خواندن دعای سیفی مُلهِم به این حکمت شدم و دانستم که هر خاصیتی در دعای سیفی کبیر است در این کلمات نیز هست.
5. عرفاء می فرمایند: هرکس این کلمات (دعای سیفی) را هر روز یک بار بخواند، از سرّ توحید چیزی بر او منکشف گردد که «لا عینٌ رأت، و لا اُذُن سمعمت»1 و هرکس صد بار بخواند، صاحب کشف می گردد و از اهل یقین می شود. و این کلمات شریفه به جهت داشتن مقاصد و مضامین عالیه توحیدی، تأثیر بسزایی در دل آدمی دارد. و اگر بعد از دعای سیفی کبیر2 خوانده شود در سرعت اجابت بسیار مجرّب است.

انواع ختم دعای شریف سیفی صغیر
مرحوم نراقی در کتاب شریف خزائن،4 ختم های مختلفی را برای آن ذکر کرده اند، که از جمله آن:

1. نود و نه (99) مرتبه در 99 روز می باشد. و به افرادی هم که توصیه کرده اند، بعد از انجام آن به نتیجه هم رسیده اند و به مدت 43 روز جواب گرفته اند و دشمنانشان نابوده شده اند. و از کلمات علماء و بزرگان به دست می آید که برای رفع دشمنی و نابودی آن خیلی مؤثر است.
2. هکذا در کتاب خزائن آورده اند که: 99 مرتبه در طول 9 روز خوانده شود.
3. و هم چنین 99 مرتبه در طول سه روز هم سفارش شده است که ختم صغیر می نامند.

شیخ اجلّ ثقة الا سلام نورى عطَّرَ اللّهُ مرقده در صحیفه ثانیه علویّه آن را ذکر کرده و فرموده که از براى این دعا در کلمات ارباب طلسمات و تسخیرات شرح غریبى است و از براى او آثار عجیبه ذکر کرده اند و من چون اعتماد بر آن نداشتم ذکر نکردم لکن اصل دعا را ذکر مى کنم تَسامُحا و تَاَسِّیا بالعُلماء الا علامِ و دعا این است :

بنام خداى بخشاینده مهربان

رَبِّ اَدْخِلْنى فى لُجَّةِ بَحْرِ اَحَدِیَّتِكَ وَطَمْطامِ یَمِّ وَحْدانِیَّتِكَ وَقَوِّنى
پروردگارا مرا در میان دریاى یگانگیت و در دل اقیانوس یکتائیت وارد کن و نیرویم ده

بِقُوَّةِ سَطْوَةِ سُلْطانِ فَرْدانِیَّتِكَ حَتّى اَخْرُجَ اِلى فَضاَّءِ سَعَةِ رَحْمَتِكَ
به نیروى پیروز فرمانروایى تنهائیت تا من به فضاى وسیع رحمتت درآیم

وَفى وَجْهى لَمَعاتُ بَرْقِ الْقُرْبِ مِنْ اثارِ حِمایَتِكَ مَهیباً بِهَیْبَتِكَ
در حالى که در چهره ام پرتوهایى از برق نزدیکى به تو از آثار حمایتت موجود باشد و از هیبت تو هیبتى

عَزیزاً بِعِنایَتِكَ مُتَجَلِّلاً مُكَرَّماً بِتَعْلیمِكَ وَتَزْكِیَتِكَ واَلْبِسْنى خِلَعَ
گرفته باشد و به عنایت تو نیرومند گشته و به برکت تعلیم و پرورش تو با شوکت و گرامى شده باشد و خلعت

الْعِزَّةِ وَالْقَبُولِ وَسَهِّلْ لى مَناهِجَ الْوُصْلَةِ والْوُصُولِ وَتَوِّجْنى بِتاجِ
عزت و قبولى درگاهت را به من بپوشان و راههاى وصول و رسیدن به درگاهت را برایم هموار ساز و تاج

الْكَرامَةِ وَالْوَقارِ وَاَلِّفْ بَیْنى وَبَیْنَ اَحِبّاَّئِكَ فى دارِ الدُّنْیا وَدارِ
بزرگوارى و وقار بر سرم نه و میان من و دوستانت را در دنیا و آخرت آشتى و الفت بده و

الْقَرارِ وَارْزُقْنى مِنْ نُورِ اسْمِكَ هَیْبَةً وَسَطْوَةً تَنْقادُ لِىَ الْقُلُوبُ
از روشنى نام بزرگوارت هیبت و سطوتى روزى من کن که دلها و ارواح مطیع و منقاد من گردند

وَالاْرْواحُ وَتَخْضَعُ لَدَىَّ النُّفوُسُ وَالاْشْباحُ یا مَنْ ذَلَّتْ لَهُ رِقابُ
و نفوس و اشباح در پیش من فروتن گردند اى که در برابرش گردنکشان خوار و

الْجَبابِرَةِ وَخَضَعَتْ لَدَیْهِ اَعْناقُ الاْکاسِرَةِ لا مَلْجَاَ وَلا مَنْجا مِنْكَ اِلاّ
پادشاهان خاضع و تسلیمند راه نجات و پناهگاهى از تو جز بسوى تو نیست و کمکى نیست مگر

اِلَیْكَ وَلا اِعانَةَ اِلاّ بِكَ وَلاَ اتِّکاَّءَ اِلاّ عَلَیْكَ ادْفَعْ عَنّى كَیْدَ
بوسیله خودت و اعتمادى نیست جز بر تو دور کن از من بداندیشى

الْحاسِدینَ وَظُلُماتِ شَرِّ المُعانِدینَ وَارْحَمْنى تَحْتَ سُرادِقاتِ
حسودان و تاریکیهاى شر ستیزه جویان را و در زیر پرده هاى عرش خود بر من ترحم کن

عَرْشِكَ یا اَكْرَمَ الاْكْرَمینَ اَیِّدْ ظاهِرى فى تَحْصیلِ مَراضیكَ وَنَوِّرْ
اى بزرگوارترین بزرگواران یارى ده ظاهرم را در تحصیل موجبات خوشنودیت و نورانى کن

قَلْبى وَسِرّى بِالاِْطِّلاعِ عَلى مَناهِجِ مَساعیكَ اِلهى كَیْفَ اَصْدُرُ
دل و اندرونم را به آگاه شدن بر راههاى وصول به سویت خدایا چگونه

عَنْ بابِكَ بِخَیْبَةٍ مِنْكَ وَقَدْ وَرَدْتُهُ عَلى ثِقَةٍ بِكَ وَكَیْفَ تُؤْیِسُنى مِنْ
از در خانه ات ماءیوسانه بازگردم در صورتى که با اطمینان به تو بدینجا آمده ام و چگونه از

عَطاَّئِكَ وَقَدْ اَمَرْتَنى بِدُعاَّئِكَ وَها اَنَا مُقْبِلٌ عَلَیْكَ مُلْتَجِئٌ اِلَیْكَ
عطا و بخششت نومیدم سازى در صورتى که خودت به دعا کردن وادارم کردى و هم اکنون من رو به تو آورده ام و پناهنده به تو

باعِدْ بَیْنى وَبیْنَ اَعْداَّئى كَما باعَدْتَ بَیْنَ اَعْداَّئى اِخْتَطِفْ اَبْصارَهُمْ
گشته ام میان من و دشمنانم را دور کن چنانکه میانه خود آن دشمنانم را جدایى انداختى و به وسیله نور قدس خود

عَنّى بِنُورِ قُدْسِكَ وَجَلالِ مَجْدِكَ اِنَّكَ اَنْتَ اللّهُ المُعْطى جَلاَّئِلَ النِّعَمِ
و شوکت مجدت چشمانشان را از من نابینا کن که همانا تویى خدایى که به رازگویانت نعمتهاى بزرگ

الْمُكَرَّمَةِ لِمَنْ ناجاكَ بِلَطاَّئِفِ رَحْمَتِكَ یا حَىُّ یا قَیُّومُ یا ذَا الْجَلالِ
و پرارزش عطا کنى به وسیله ریزه کاریهاى رحمتت اى زنده اى پاینده اى صاحب جلال

وَالاِْكْرامِ وَصَلَّى اللّهُ عَلى سَیِّدِنا وَنَبِیِّنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ اَجْمَعینَ
و بزرگوارى و درود خدا بر سید ما و پیمبر ما محمد و آل

الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ.
پاک و پاکیزه اش همگى