| تبليغات | X |
|
چرا صلوات؟ چرا صلوات اين قدراهميت دارد؟ چرا خداوند و ملايکه، بر محمد و آلش درود می فرستند؟ چرا برخی از فقهاء اسلامی پس از شنیدن نام پیامبر اکرم (صلواتاللهعلیهوآله) تلاوت صلوات را واجب تلقی فرموده اند؟ چرا قبل و بعد هر جمله و یا بند بند برخی از دعاها و به ویژه برخی از دعاهاي صحيفه سجادیه با ذکر صلواتي همراه شده است؟ با این که دعاهاي ماه شعبان، از جمله مناجات شعبانيه ودعاهای صلوات بر اهل بیت (علیهم السلام) از طریق خود حضرات معصومین (علیهم السلام) ارايه شده، چراباز خود ایشان، برخود صلواتی هدیه می کند؟ و مگر امامان ما خود از اهلبيت (علیهم السلام) نبوده اند؟ چون جواب اخیر مثبت است، پس چرا خودشان بر خود درود و صلوات می فرستاده و از اين تكرار چه منظوری داشته اند؟ چرا دعا تحت حجاب است و صلوات آن را از حجاب در می آورد؟ پاسخ: به لطف خداوند متعال آن همه سؤال را به چند پاسخ که گویای اهمیت این ذکر شریف است جواب خواهیم داد: 1.بازگشت اين صلواتها به خود انسانهاست. زیرادرحالی ما براي پيامبر (صلوات الله علیه) و خاندانش طلب رحمت ميكنيم که ظرف وجودي ایشان لبريز از رحمت الاهي است و نيازي به آن ندارند؛ اما اين رحمت به كساني كه تحت ولايت آنها هستند سرازير ميشود، تصورکنید شخصي استكان يا ليواني را پر از آب كرده است و مااگر مرتب از او بخواهيم بر روي آن آب، آبي بريزد، قطعاً آب آن سرازير شده ودر ظرفي كه زير آن استكان يا ليوان وجود دارد می ریزد و موجوداتي كه در آن ظرف يا اطراف آن هستند بهره ميگيرند. بنابراين، هر كس صلوات ميفرستد به دليل سرازير شدن رحمت الاهي از ظرفيت وجودي پيامبر و اهلبيت (علیهم السلام)، بركت اين صلوات به خود او و ديگران ميرسد و به همين سبب در دعاها ميخوانيم: «اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمّد وَ آل مُحَمد، صَلوهً تَغْفِرُ بِهَا ذُنُوبَنا، وَ تُصْلحُ بهِا عُيُوبَنَا، وَ تکشفُ بهِا هُمُومَنَا، وَ تقضی بهِا حوايجَنَا للدنیا و الآخره.»1خداوندا، بر محمد و آل محمد رحمت فرست. رحمتي كه به واسطة آن گناهان ما را آمرزيده و عيوب ما را پوشيده بداري، و غم دل ما را بزدايی، و حوایج دنیا و آخرتمان را برآورده سازی! 2.انسان وقتي ميخواهد از يك شخص بزرگ و با عظمت چيزي درخواست كند ولي در خود چنين لياقتي نميبيند بنابر اصول روانشناسي لازم است اول توجه آن شخص بزرگ را به مطلوبش جلب كرده، سپس خواسته خود را مطرح نمايد، به عنوان مثال ابتدا به فرزند و يا دوست صميمي او اظهار ارادت و علاقه كرده و كمكم زمينه ی اظهاردرخواست خود را فراهم می نمايد. 3.حضرت استاد علامه آیت الله مصباح می فرمودند: مجتهد حكيم، مرحوم آقاي حاج ميرزا علي حصّهاي اصفهاني (ره) يكي از وعاظ معروف بود. او مردی فقیه، وارسته و استاد فلسفه بود. ایشان كتاب اسفار را تدريس مي كرد ومن كمتر از 20 سال داشتم كه گاهي در تهران، مسجد حاج سيد عزيزالله پاي منبر ايشان ميرفتم. يك روز در حد فاصل بین مسجد حاج عزیز الله و مسجد جامع، خداوند توفیق عنایت کرد تا همين سؤال را از ايشان بپرسم كه اهلبيت (عليهمالسلام) چه نيازي به طلب رحمت ما دارند، با اين كه خودشان از هر نوع رحمتي برخوردارند، ايشان متوجه من که جوانی نو رسته بودم شد برای ایشان روشن بود که پايه ی علمي زيادي ندارم، بنابر این، ابتدا مرا تشويق كرد و سپس مطابق فهم من گفت: «باغباني براي ارباب خود مشغول باغباني است و گلهايي ميپروراند كه بذر و آب و كود و زمين، همه و همه مال ارباب است و خود نيز ملك و مال ارباب ميباشد، ولي وقتي گلها بزرگ شده و منظره زيبا و فضايي معطر بوجود آوردند و ارباب براي ديدن آن منظره وارد باغ گرديد، آن باغبان دستهاي از گلها را چيده و با ادب به حضور او تقديم كرده و خوشآمد ميگويد و پاداش ميگيرد. اين يك نوع ادب است وگرنه خود باغبان و همه گلها متعلق به ارباب هستند. پس ما نيز با صلوات، گلي را از باغ آنها چيده و به خودشان اهداء ميكنيم».2عين همين مطلب دربارة عبارت و َعَجّلْ فَرَجَهُمْ نيز صادق است كه در حقيقت فرج اهل ايمان در فرج آنان است.3 منابع: 1. محمدتقي، مصباح يزدي، شكوه نجوا؛ شرحی بر مناجات شعبانیه و مناجات المریدین، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، 1384، ص 16 – 15. 2. فاضل مقداد، كنزالعرفان، ص 65. 3. امين الاسلام، طبرسي اعلام الوري، ص 395. حجت الاسلام والمسلمین آقاتهرانی بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین؛ الصلوة و السلام علی سید المرسلین، محمد رسول الله صلی الله علیه و اله الذین اذهب الله عنهم الرجس و طهّرهم تطهیراً؛ و لعنة الله علی اعدائهم الی یوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
سَمِعْتُ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ عَلَيْها سَلامُ اللَّهِ (بِنْتَ رَسوُلِ اللَّهُ صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَ الِهِ)، أَنَّها قالَتْ: دَخَلَ عَلىَّ أَبى رَسوُلُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ فى بَعْضِ الْأَيَّامِ، فَقالَ: اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا فاطِمَةُ فَقُلْتُ وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا اَبَتاهُ فَقالَ: اِنّى لَأَجِدُ فى بَدَنى ضُعْفاً فَقُلْتُ لَهُ: أُعيذُكَ بِاللَّهِ يا أَبَتاهُ مِنَ الضَّعْفِ، فَقالَ: يا فاطِمَةُ ايتينى بِالْكِساءِ الَْيَماني وَ غَطّينى بِهِ، فَأَتَيْتَهُ وَ غَطَّيْتُهُ بِهِ وَ صِرْتُ أَنْظِرُ اِلَيْهِ فَاِذاً يَتَلَأْلَأُ كَاَنَّهُ الْبَدْرُ فى لَيْلَةِ تَمامِهِ وَ كَمالِهِ، فَما كانَتْ اِلاَّ ساعَةً وَ اِذاً بِوَلَدِىَ الْحَسَنِ (عَلَيْهِ السَّلامُ) قَدْ أَقْبَلَ فَقالَ: السَّلامُ عَلَيكِ يا أَمَّاهُ. فَقُلْتُ: وَ عَلَيْكِ السَّلام يا قُرَّةَ عَيْنى وَ ثَمَرَةَ فُؤادى، فَقالَ لى: يا أُمَّاهُ اِنّى أَشُمُّ عِنْدَكِ رائِحَةً طَيِّبَةً كَأَنَّها رائِحَةُ جَدّى رَسوُلِ اللَّهِ صَلَىاللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ، فَقُلْتُ: نَعَمْ يا وَلَدى اِنَّ جَدَّكَ تَحْتَ الْكِساءِ فَاقْبَلَ الْحَسَنُ (عَلَيْهِ السَّلامِ) نَحْوَ الْكِساءِ، وَ قالَ: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا جَدَّاهُ يا رَسوُلَ اللَّهِ أَتَأْذِنُ لى أَنْ أَدْخُلَ مَعَكَ، فَقالَ: وَ عَلَيْكِ أَلسَّلامُ يا وَلَدى وَ صاحِبَ حَوْضى قَدْ أَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ مَعْهُ تَحْتَ الْكِساءِ، فَما كانَتْ اِلاَّ ساعَةً فَاِذاً بِوَلَدِىَ الْحُسَينِ (عَلَيْهِ السَّلامُ) قَدْ أَقْبَلَ وَ قالَ: اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا اُمَّاهُ فَقُلْتُ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا قُرَّةَ عَينى وَ ثَمَرَةَ فُؤادى، فَقالَ لى: يا أُمَّاهُ اِنى أَشُمُ رائِحَةً طَيِّبَةً كَأَنَّها رائِحَةٌ جَدى رَسوُلِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ)؛ فَقُلْتُ: نَعَمْ يا بُنَىِّ اِنَّ جَدَّكَ وَ أَخاكَ تَحْتَ الْكِساءِ فَدَنَى الْحُسَيْنُ (عَلَيْهِ السَّلامُ) نَحْوَ الْكِساءِ وَ قالَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا جَدَّاهُ السَّلامُ عَلَيْكَ يا مَنِ اخْتارَهُ اللَّهُ أَتَأْذِنُ لى أَنْ أَكوُنَ مَعَكُما تَحْتَ هُذَا الْكِساءِ: فَقالَ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا وَلَدى وَ يْا شافِعَ أُمَّتى قَدْ أَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ مَعَهُما تَحْتَ الْكِساءِ، فَأَقْبَلَ عِنْدَ ذلِكَ أَبوُالْحَسَنِ عَلىُ بْنُ أَبى طالِبٍ، وَ قالَ: السَّلامُ عَلَيْكِ يا فاطِمَةُ يا بِنْتَ رَسوُلِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ)، فَقُلْتُ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا أَبَاالْحَسَنِ وَ يا أَميرَالْمؤمِنينَ، فَقالَ: يا فاطِمَةُ اِنّى أَشُمُّ عِنْدَكِ رائِحَةً طَيِّبَةً كَأَنَّها رائِحَةُ أَخى وَ ابْنِ عَمّى رَسوُلِاللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ)؛ فَقُلْتُ: نَعَمْ ها هُوَ مَعَ وَ لَدَيْكَ تَحْتَ الْكِساءِ، فَأَقْبَلَ عَلىٌّ نَحْوَ الْكِساءِ وَ قالَ: اَلسَّلامُ عَلَيكَ يا رَسوُلَ اللَّهِ أَتَأْذِنُ لى أَكوُنَ مَعَكُمْ تَحْتَ الْكِساءِ. قالَ لَهُ وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا أَخى وَ خَليفَتى وَ صاحِبَ لِوائى فِى الَْمحْشَرِ نَعَمْ قَدْ أَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ عَلىٌّ تَحْتَ الْكِساءِ. ثُمَّ أَتَيْتُ نَحْوَ الْكِساءِ وَ قُلْتُ: السَّلامُ عَلَيْكَ يا أَبَتاهُ يا رَسوُلَ اَللَّهِ أَتَأْذِنُ لى أَنْ أَكوُنَ مَعَكُمْ تَحْتَ الْكِساءِ: قالَ لى: وَ عَلَيْكِ السَّلامِ يا بِنْتى وَ يا بِضْعَتى قَدْ أَذِنْتُ لَكِ فَدَخَلْتُ مَعْهمْ فَلَمَّا اِكْتَلَمْنا وَ اجْتَمَعْنا جَميعاً تَحْتَ الْكِساءِ فَأَخَذَ أَبى رَسوُلُ اللَّهِ بِطَرَفِى الْكِساءِ وَ أَوْمى بِيَدِهِ الْيُمْنى اِلِى السَّماءِ وَ قالَ: اَللَّهُمَّ اِن هؤلاءِ أَهْلُ بَيْتى وَ خاصَّتى وَ حامَّتى، لَحْمُهُمْ لَحْمى، وَ دُمُهُمْ، دَمى يُؤلِمُنى ما يُؤْلِمَهُمْ، وَ يَحْزُنُنى ما يَحْزُنُهُمْ، أَنَا حَرْبٌ لِمَنْ حارِبَهُمْ وَ سِلْمٌ لِمَنْ سالِمَهُمْ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عاداهُمْ، وَ مُحِبٌّ لِمَنْ أَحَبَّهُمْ، وَ أَنَّهُمْ مِنّى وَ أَنَا مِنْهُمْ، فَاجْعَلْ صَلواتِكَ وَ بَرَكاتِكَ وَ رَحْمَتَكَ وَ غُفْرانَكَ وَ رِضْوانَكَ عَلىَّ وَ عَلَيْهِمْ، وَأَذْهِبْ عَنْهُمْ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُم تَطْهيراً. فَقالَ اللَّهُ عَزوَجَلِّ: يا مَلائِكَتى وَ يا سُكَّانِ سَمواتى اِنّى ما خَلَقْتُ سَماءً مَبْنِيَّةً وَ لا أَرْضاً مَدْهِيَّةً وَ لا قَمَراً مُنيراً، وَ لا شَمْساً مُضيئةً، وَ لا فَلَكاً يَدُورُ وَ لا فَلَكاً تَسْرى، وَ لا بَحْراً يَجرى اِلاّ لِمَحَبةِ هؤلاءِ الْخَمْسَةِ الّذينَ هُمْ تَحْتَ الْكِساءِ. فَقالَ الْأَمينُ جَبْرئيلُ يا رَبُّ وَ مَنْ تَحْتَ الْكِساءِ؛ فَقالَ اللَّهُ عَزُّوَجَلَّ: هُمْ أَهْلُ بَيْتِ النُبُوَّةِ، وَ مَعْدِنِ الرِسالَةِ، وَ هُمْ فاطِمَةُ وَ أَبوُها وَ بَعْلُها وَ بَنوُها، فَقالَ جِبرَئيلُ: يا رَبِّ أَتَأذُنُ لى اَنْ أَهْبِطَ اِلَى الْاَرْضِ لَأَكوُنَ مَعَهُمْ سادِساً؛ فَقالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: قَدْ أَذِنَتُ لَكَ، فَهَبِطَ الأَمينُ جِبْرِئيلَ، وَ قالَ لِأَبى: السَّلامُ عَلَيكَ يا رَسوُلَ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ) أَلْعَلِىُّ الأَعْلى يَقْرَئُكَ السَّلامَ وَ يَخُصُّكَ بِالتَّحِيَّةِ وَ الْاِكْرامِ وَ يَقوُلُ: لَكَ وَ عِزَّتى وَ جَلالى، اِنّى ما خَلَقْتُ سَماءاً مَبْنِيَّةً وَ لاأرْضاً مَدْحِيّةً، وَ لا قَمَراً مُنيراً، وَ لا شَمْساً مُضيئةً، وَ لافَلَكاً يَدُورُ وَ لا بَحْراً يَجْرى وَ لا فَلَكاً تَسْرى اِلاَّ لِأَجْلِكُمْ وَ مَحَبَّتِكُمْ، وَ قَدْ أَذَّنَ لى أَنْ أدْخُلَ مَعَكُمْ، فَهَلْ تَأْذِنُ لى أَنْتَ يا رَسوُلَ اللَّهِ؛ فَقالَ أَبى: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا أَمينَ وَحْىِ اللَّهِ نَعَمْ قَدْ أَذَنْتُ لَكَ، فَدَخَلَ جِبْرئيلُ مَعْنا تَحْتَ الْكِساء. فَقالَ جِبْرَئيلُ لِأَبى: اِنَّ اللَّهُ قَدْ اَوْحى اِلَيْكُمْ يَقوُلُ: «اِنَّما يُريدُ اللَّهَ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرِكُمْ تَطْهيراً». فَقالَ عَلىٌّ يا رَسوُلَ اللَّهِ أَخْبِرْنى مالِجُلوسِنا هذا تَحْتَ هذا اَلْكِساءِ مِنَ الْفَضْلِ عِنْدَاللَّهِ؛ فَقالَ: (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَالَّذى بَعَثَنى بِالْحَقِّ نَبيّاً، وَاصْطَفانى بِالرَسالَةِ نَجِيّاً، ما ذُكِرَ خَبَرُنا هذا فى مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ أَهْلِ الْاَرْضِ وَ فيهِ جَمْعٌ مِنْ شيعَتِنا وَ مُحِبينا اِلاَّ وَ نَزَلَتْ عَلَيْهِمُ الرَّحْمَةُ، وَ حَفَّتْ بِهِمُالْمَلائِكَةُ وَ اسْتَغْفَرَتْ لَهُمْ اِلى أَنْ يَتَفَرَّقوُا، فَقالَ عَلىٌّ: اِذاً وَاللَّهِ فُزْنا وَ فازَ شيعَتُنا وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ فَقالَ: اَبى يا عَلىٌّ وَالَّذى بَعَثنى بِالحَقِّ نَبِيّاً، وَاصْطَفانى بِالرِّسالَةِ نَجِيّاً ما ذُكِرَ خَبَرُنا هذَا فى مَحْفِلِ مِنْ مَحافِلِ أَهْلِ الْأَرْضِ وَ فيهِ جَمْعٌ مِنْ شيعَتِنا وَ مُحِبينا وَ فيهِمْ مَهْموُمٌ اِلاّ وَ فَرَّجَ اللَّهُ هَمَّهُ، وَ لا مَغْموُمٌ اِلاّ وَ كَشَفَ اللَّهُ غَمَّهُ، وَ لا طالِبِ حاجَةٍ اِلاّ وَ قَضَى اللَّهُ حاجَتَهُ فَقالَ عَلىٌّ اِذاً وَ اللَّهُ فَزْنا وَ سُعِدْنا وَ كَذلِكَ شيعَتُنا فازُوا وَ سُعِدوُا فِى الدُّنيا وَ الْأخِرَةِ بِرَبِّ الْكَعْبَةِ. جابر بن عبدالله انصاری گفت: از فاطمه زهرا سلام الله علیها دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که فرمود: روزی از روزها پدرم رسول خدا صلی الله علیه و آله به خانهی من آمد، و فرمود: من در بدن خود احساس ضعف میکنم. به او گفتم پدر مهربانم از ناتوانی تو به خدا پناه میبرم فرمود: کساء یمانی را برایم بیاور. برایش بردم و او را پوشانیدم. نگاهش کردم؛ دیدم صورتش همانند ماه تمام و کامل میدرخشد.
در این حال ابوالحسن علی بن ابی طالب وارد شد و گفت: سلام بر تو ای فاطمه ای دختر رسول الله صلی الله علیه و آله گفتم: سلام بر تو ای اباالحسن و ای امیرالمؤمنین، و گفت: ای فاطمه من در نزد تو عطری پاک استشمام میکنم؛ گویا عطر برادرم و پسر عمویم رسول الله صلی الله علیه و آله است. گفتم: بلی، چنین است؛ او با دو فرزندت زیر کسایند. پس علی علیه السلام به طرف کسا آمد و گفت: سلام بر تو ای رسول خدا صلی الله علیه و آله آیا اجازه میفرمایی در زیر کساء درآیم و با شما باشم؟ به او فرمود: سلام بر تو ای برادرم و جانشینم و صاحب پرچم من در روز محشر، البته تو را اجازه میدهم. پس او نیز زیر کساء شد. پس از آن که همگی در زیر کسا جمع گشتیم؛ پدرم رسول خدا صلی الله علیه و آله دو طرف کساء را گرفت و به دست راست خود به سوی آسمان اشاره کرد و گفت: خدایا براستی اینان اهل بیت مناند و از شرف نبوت و ولایت بهرهمندند، و خواص من و حمایت کنندهی مناند؛ گوشتشان از گوشت من و خونشان از خون من است، آن چه آنان را اذیت کند و غمگین سازد، مرا اذیت میکند؛ دشمنم با هر که با آنان دشمن باشد، و در جنگم با هرکس که با آنان در جنگ باشد، و دوستم با هرکس که آنان را دوست بدارد؛ آنان از مناند و من از آنانم؛ خدایا صلوات و برکاتت و رحمتت و آمرزشت و رضای خود را بر من و بر آنان قرار بده و از آنان همهی آلودگیهای روحی را دور کن و هرچه کاملتر پاکشان فرما. پس خدای عزوجل فرمود: ای فرشتگان من و ای ساکنان آسمانهایم، به راستی من نه آسمان برافراشته، نه زمین گسترده، نه ماه درخشان، نه آفتاب درخشان، نه فلک چرخان، نه فلک گردان و نه دریای روان را نیافریدم، جز به جهت محبت آن پنج نفر که زیر کسایند. پروردگارا، چه کسانی زیر کسایند؟ خدای عزوجل فرمود: آنها اهل بیت نبوت، و گنجینه رسالتاند؛ آنان فاطمه و پدرش و شوهرش و فرزندان اویند. جبرئیل عرض کرد: پروردگارا آیا اجازه میدهی من به زمین فرود آیم و ششمین با آنها باشم؟ خدای عزوجل فرمود: اجازه دادم. پس جبرئیل علیه السلام فرود آمد و به پدرم گفت: سلام بر تو ای رسول خدا صلی الله علیه و آله؛ خدای برتر از برتران به تو سلام میرساند و به تحیت و اکرام مخصوص میگرداند، و میفرماید: ای فرشتگان من و ای ساکنان آسمانهایم، به راستی من نه آسمان برافراشته، نه زمین گسترده، نه ماه درخشان، نه آفتاب درخشان، نه فلک چرخان، نه دریای روان و فلک گردان را نیافریدم جز به خاطر شما و محبت ش؛ و به من اجازه داد در زیر کسا با شما باشم، یا رسول الله شما نیز چنین اجازهای میدهی؟ پدرم فرمود: بلی ترا اجازه دادم. جبرئیل نیز زیر کساء درآمد و با ما شد. آنگاه جبرئیل به پدرم گفت: همانا خداوند به شما وحی کرد که: همانا خدا میخواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و به کمال پاکی پاک گرداند. پس علی علیه السلام گفت ای رسول خدا این جلوس ما در زیر کسا نزد خدا چه فضیلتی دارد؟ ما را از آن آگاه کن. رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: سوگند به آن خدایی که به حق مرا به پیغمبری برانگیخته، و مرا به رسالت و نجات دهنده برگزیده است، این خبر ما ذکر نمیشود در مجلسی از مجالس اهل زمین و در آن جمعی از شیعیان ما و دوستا ما جمع شدهاند مگر آن که بر آنها رحمت الهی نازل میگردد و ملائکه آنها را احاطه مینمایند و برای آنها طلب مغفرت و آمرزش میکند، مادامی که متفرق نشدهاند. علی علیه السلام گفت: در این صورت به پروردگار کعبه سوگند که ما رستگار شدیم و شیعیان ما رستگار شدند. رسول خدا صلی الله علیه و آله بار دوم فرمود: ای علی قسم به آن خدایی که به حق مرا به نبوت برانگیخته و به رسالت و نجات دهنده برگزیده، این خبر ما ذکر نمیشود در مجلسی از مجالس اهل زمین و در آن جمعی از شیعیان ما و دوستان ما جمع شدهاند، و در میان آنان گرفتاری بوده باشد مگر آن که خداوند گرفتاری او برطرف و فرجی بر وی میگشاید و اگر غمناکی در میان آنها باشد مگر آنکه غم او را برطرف میکند، و خواهان حاجتی باشد مگر آن که حاجتش برآورده میگردد. علی علیه السلام در این هنگام فرمود: قسم به خدا و به پروردگار کعبه رستگار شدیم و سعادتمند گردیدیم و هم چنان شیعیان ما رستگار و سعادتمند در دنیا و آخرت شدند. ![[تصویر: mohammad.JPG]](http://deltangihayeadami.persiangig.com/image/mohammad.JPG) سلام و عرض ادب ،
فرار رسیدن بیست و هشتم ماه صفر ، سالروز رحلت جانگداز نبی اکرم حضرت محمد مصطفی (ص) و شهادت مظلومانه ی سبط اکبر، حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام (کریم اهل بیت) را به محضر شریف حضرت صاحب (عج) و تمام مسلمین جهان به خصوص شیعیان عزیز ایرانی تسلیت عرض می کنم . امیدوارم همه ی ما توفیق میهمانی بر سر سفره ی کریمانه ی این بزرگواران را همواره داشته باشیم . __________________
  جلوه ی جنت به چشم خاکیان دارد بقیع یا صفای خلوت افلاکیان دارد بقیع این مبارک بقعه را حاجت به نور ماه نیست در دل هر ذره خورشیدی نهان دارد بقیع گرچه با شمع و چراغ این آستان بیگانه است الفتی با مهر و ماه آسمان دارد بقیع میتوان گفت از گلاب گریه ی اهل نظر بینهایت چشمه ی اشک روان دارد بقیع بشکند بار امانت گرچه پشت کوه را قدرت حمل چنین بار گران دارد بقیع 
فضیلت و خواص سوره واقعه
پنجاه و ششمین سوره قرآن واقعه نام دارد که مکی و 96 آیه دارد.
از رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده: هر کس این سوره را قرائت نماید نوشته می شود که او از گروه غافلان نیست.(1)
این سوره از سوره هایی است که اخبار قیامت و احوال آن در آن آمده است و از اسباب پیر شدن رسول الله صلی الله علیه و آّله است. ابن عباس می گوید: مردی از رسول خدا پرسید: چرا اینقدر زود پیر شدید؟ در جواب فرمود: سوره های هود، واقعه، مرسلات، نبا مرا پیر کرده است.(2)
از امام باقر علیه السلام روایت شده: هر کس هر شب پیش از خواب سوره واقعه را قرائت کند در حالی خداوند را دیدار می کند که چهره اش مانند ماه شب چهاردهم می درخشد.(3)
امام صادق علیه السلام فرمودند: هر کس به بهشت و ویژگی های آن مشتاق است سوره واقعه را قرائت کند.(4)
امام صادق علیه السلام فرمودند: هر کس در هر شب جمعه سوره واقعه را بخواند خداوند وی را دوست بدارد و نیز دوستی او را در دل همه مردم اندازد و در طول عمرش در این دنیا بدبختی و تنگ دستی نبیند و آسیبی از آسیبهای دنیا به او نرسد و از همدمان امیرالمؤمنین علیه السلام باشد و این سوره خصوصیتی نسبت به امیرالمؤمنین علیه السلام دارد که دیگران با وی در آن شریک نیستند.
آثار و برکات سوره
1)رفع فقر و تنگدستی
هر کس سوره واقعه را هر شب بخواند هیچ تنگدستی و گرفتاری به او نمی رسد.رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرموده اند: سوره واقعه را به زنانتان یاد دهید زیرا آن سوره بی نیاز کننده است.(5)
در داستان جالبی درباره عبدالله بن مسعود آمده است: عبدالله بن مسعود صحابی بزرگوار رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم بیمار شد. خلیفه وقت ، عثمان بن عفان، به دیدار او رفت و ناراحت و نگرانی در چهره او دید از او پرسید: چرا ناراحتی و آه و ناله می کنی؟
گفت: گناهکارم. پرسید: چه می خواهی؟ گفت: رحمت خداوند را،
پرسید: آیا نیاز به پزشک داری؟ گفت: طبیب حقیقی مرا بیمار کرده است.
پرسید: آیا می خواهی کمک مالی به تو بکنم؟ گفت: آن زمان که نیاز داشتم ندادی و اکنون نیازی ندارم.
عثمان گفت: پول می دهم برای دخترانت باشد. ابن مسعود گفت: آنها نیازی ندارند. چون به ایشان گفته ام که همواره سوره وقعه را قرائت نمایند که هیچ گاه نیازمند نخواهند شد. (6)
2)ایجاد برکت
پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند: اگر سوره واقعه را بنویسند و در خانه بگذارند موجب افزایش خیر و برکت می شود و هر کس به قرائت آن مداومت ورزد، فقر از او برطرف می شود و در آن افزایش حفظ و توفیقات و وسعت در مال وجود دارد. (7)
3) محبوبیت
امام صادق علیه السلام فرموده است: هر کس در هر شب جمعه سوره واقعه را قرائت کند، خداوند او را دوست دارد و او را محبوب همه مردم می گرداند و هرگز در دنیا ناراحتی، فقر و تنگدستی و آفتی از آفات دنیا به او نخواهد رسیدو از همراهان و رفیقان امیرالمؤمنین علیه السلام خواهد بود.و این سوره ویژه امیرالمومنین علی علیه السلام است و هیچ کس در آن شرکت ندارد.(8)
4)آسانی مرگ و بخشش اموات
از امام صادق علیه السلام نقل شده است: سوره واقعه دارای منافع و بهره های زیادی است که قابل شمارش نیست. از جمله فواید این سوره آن است که اگر برای مرده ای خوانده شود، خداوند او را می امرزد و اگر برای کسی که در حال احتضار و مرگ است بخواند، مرگ و خروج روحش به اذن خدا آسان می شود.(9)
5)آسانی زایمان
به همراه داشتن نوشته سوره واقعه موجب آسانی زایمان می شود. (10)
ختومات مجرب
1)جهت برآورده شدن حاجات شرعی و ادای دین
40 شب، هر شب یک بار سوره «واقعه، مزمل، لیل، انشراح» را بخواند و بعد از تلاوت این سوره ها دعای زیر را بخواند. که بسیار مجرب است:
«یا رازق السائلین، یا راحم المساکین، یا ولی المؤمنین، یا غیاث المستغیثین، یا ارحم الراحمین، صل علی محمد و آل محمد واکفنی حلالک عن حرامک و بطاعتک عن معصیتک و بفضلک عمّن سواک، یا اله العالمین و صلی الله محمد و آله اجمعین»(11)
2)جهت زیاد شدن رزق و روزی و وسعت معیشت
از شب شنبه شروع کند و هر شب 3 بار بخواند و استثنائاً در شب جمعه 8 بار بخواند و این عمل را 5 هفته اجرا کند و قبل از تلاوت هر بار این سوره این دعا را بخواند:
«اللهم ارزقنا رزقاً حلالاً طیّباً من غیرک استجب دعوتنا من غیر رد و اعوذ من الفضیحتین الفقر و الدّین و ادفع عنّی هذین بحق الامامین الحسن و الحسین علیهما السلام برحمتک یا ارحم الراحمین» (12)
_____________________
پی نوشت:
(1) مجمع البیان، ج9، ص355
(2)الأمالی شیخ صدوق، ص304
(3) ثواب الاعمال، ص117
(4)همان
(5)کنزالعمال، ج1، ص264
(6)مجمع البیان، ج9، ص355
(7) تفسیرالبرهان، ج5، ص249
(8)ثواب الاعمال، ص117
(9)تفسیرالبرهان، ج5، ص250
(10)المصباح کفعمی، ص458
(11)درمان با قرآن، ص111
(12)همان
منابع:«قرآن درمانی روحی و جسمی، محسن آشتیانی، سید محسن موسوی ، درمان با قرآن، محمدرضا کریمی»
|
درباره وبلاگ  السلام عليكَ يا ابا عَبداللهِ
وَ علي الاَرواح الَّتي حَلت بفنآئِكَ عليكَ مِني سلامُ الله ابداً ما بَقيتُ وَ بقيَ الليلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمني لزيارتكم السلامُ علي الحسين وعلي علي بن الحسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين
|
||||||||||||
